2009 – FC Berghman – Antigone

Gast-locatie-project van FC BERGMAN ism Antigone in de hal van “Liebaert Projects” aan de Liebaertlaan, twee avonden vertoning, november 2009

FC Bergman is een nagelnieuw gezelschap dat zijn wortels vond in het HERMAN TEIRLINCK INSTITUUT. Op korte tijd hebben zij een heel eigen theatertaal ontwikkeld, die buiten ‘anarchistisch’ en ‘licht chaotisch’, vooral extreem beeldend en poëtisch is. In eerdere voorstellingen stond vaak de spartelende, immer trachtende mens centraal. “Wandelen op de Champs-Elysées…’ graaft verder in dit thema. Het werd een verhaal over de naïviteit van de mens, naïviteit in de zin van een overmoedig geloof in de grijpbaarheid van de wereld.

“WANDELEN OP DE CHAMPS-ELYSEES MET EEN SCHILDPAD….”

‘Wandelen op de Champs-Elysées…’ begint hier en nu. Het werpt een blik op de mens zoals hij is, was en waarschijnlijk altijd zal zijn; angstig, eenzaam en zondig als de diepste zee diep is. Kortom, het is een verhaal over ons en, naar wij vermoeden, ook over U. We volgen een groep mensen die zich langzaam, maar zeker pijnlijk bewust zijn geworden van wat hierboven staat beschreven… En het maakt hen bang. Het vervult hen van doodsangst. Letterlijk. De angst om te sterven vliegt hen naar de strot. Want staat niet ergens geschreven dat voor wat men ‘hierboven’ aan zonden doet, men ‘beneden’ in omgekeerde evenredigheid wordt beboet ?

Deze mensen verenigen zich en nemen zich voor om samen (en bovenal sàmen, want een betamelijk mens hoort toch een groepsbeest te zijn?) ‘het onafwendbare’, ‘het onverbiddelijke Einde’ te lijf te gaan. Met Dante Alighieri’s ‘La Divina Commedia’ (het boek waarin de schrijver zijn reis naar het midden van de hel beschrijft) als handleiding, zullen zij zich trachten te wapenen. Ze reconstrueren en simuleren hun eigen mini-hel om toch vooral niet onvoorbereid bij Lucifer aan te moeten komen als het zover is. Maar komt het ooit zover? Zijn er in ‘zondigheid’ gradaties? En blijft ‘samen, ook echt ‘samen’ in het aanschijn des doods?